2 dagar í sumarið

Ég er aldeilis aktívur bloggari. Þetta stefnir bara í að verða að semi-mánaðarlegri athöfn, gott mál.

Þessa stundina sit ég sveitt yfir samskiptafræðinni þó svo að meirihluti morgunsins hafi farið í að bölsótast út í microsoft. Ég hata af öllu mínu hjarta þessi hjákátlegu og tilgerðarlegu skráarform sem docx og pptx eru, einungis búin til til þess að valda alsaklausum mac notendum ómældum vandræðum. Urr.

Mér finnst reyndar viðeigandi að stæra mig aðeins af afrekum mínum, en í síðustu viku fjárfesti ég í 500 gb hörðum disk í tölvuna mína, þar sem sá gamli var orðinn ansi feitur. Almennilegi afgreiðsludrengurinn bauðst til þess að taka tölvuna mína, skipta um disk og afrita allt heila klabbið á milli fyrir mig, fyrir litlar 5000 krónur og lét það fylgja að þetta væri nú ekki nema hálftíma verk. Ég hélt nú ekki, sagðist bara geta gert þetta sjálf og eftir afar ónákvæmar leiðibeiningar frá almennilega afgreiðsludrengnum, hjálp frá youtube og google, setti ég nýja diskinn í sjálf, setti upp stýrikerfið og stússaði í að flytja gögn á milli. Ég var að vísu aðeins lengur en verkstæðakapparnir, þetta tók mig tvo daga, en það sem mestu máli skiptir er að ég gat þetta alveg sjálf!

Veðrið hér á klakanum skorar hátt hjá mér þessa dagana. Þetta er klár breyting frá síðastliðnum fimmtudegi þegar loftskiptin voru svo ör að þegar ég hjólaði á Ásvelli þurfti ég ekki bara að hafa mig alla við til að komast niður brekku heldur var hjálmurinn kominn á hliðina á hausnum þegar verst var. Um helgina gerði ég mitt ýtrasta til að njóta veðursins, eyddi til dæmis laugardeginum í gluggaþvott á bústaðnum hans afa. Það hafði reyndar þær leiðinlegu aukaverkanir að ég er með harðsperrur í hægri öxlinni og helaum í hálsinum. Ég rek þessi eymsli til þess að við þvottana hafði ég ekkert nema tusku og gólfmoppu í stað klassískra gluggaþvottatækja. Vesen...

Þar til síðar,
/M

BACK IN 2009

Já, eftir talsvert frí frá bloggi hef ég ákveðið að stíga aftur á svið netskrifa og hefja mig á ný til fyrri dýrðar (eða ekki). Ég get ekki sagt að pressan hafi verið mikil, en það er greinilegt að ein manneskja les þetta, og vitið til (eða kannski frekar vittu til), ég mun ekki bregðast!

Líf mitt er fábreytilegt, en þó ávallt skemmtilegt. Ég keypti mér splunkunýjan hjólafák hér um daginn, glæsilegt hvítt og silfurlitað TREK hjól með standara og alle græjer. Ég hef enn ekki komist yfir þá furðu að standari er ekki staðalbúnaður á hjólum. Á maður bara að fleygja nýja og fallega hjólinu í götuna? Eins og það skipti ekki máli? Eins og hráviði? O sei sei nei.

Ég sumsé splæsti í hjól, standara og hjálm. Hjóla því nú eins og herforingi hvert sem ég fer (innanbæjar) og bölva veðurguðunum í sand og ösku þegar þeir ákveða að láta hann snjóa. Þá get ég nefnilega ekki hjólað. Ég ætla nú ekkert út í þá sálma neitt frekar, nema það að ég er afar ósátt þegar veðrið getur ekki ákveðið hvort það er vetur eða vor.

Jæja, ég vona að elna hafi notið lestursins og bið hana vel að lifa. Aldrei að vita að ég taki upp lyklaborðið aftur ... ef eftirspurnin verður nægileg...

Ég sit í þessum skrifuðu orðum inni í fundarherbergi í stjórnarráðinu, og skrifa þetta í tölvu hverrar skjár er nánast jafnstór og ég (ég er ekki að ýkja, það eina sem stoppar mig frá því að sannreyna þetta er að fólk gæti séð mig).

Ég er sem sagt í vinnunni hjá mömmu að bíða eftir að hún fari heim svo ég komist úr þessari óeirðaborg í fjörðinn friðsæla. Ég var í eðlisfræðiprófi áðan, dúúúndurfjör, klárlega. Fór svo upp í læknagarð og komst að því mér til mikillar gleði að ég fékk 10 á smásjárskoðunarprófinu. Ekki amalegt það :) Þetta gildir að vísu ekki nema 12% af einkunninni, en mér finnst það vera algjört aukaatriði.

Ég tók síðan röltið á þetta og setti stefnuna á miðbæinn. Var reyndar orðið svo heitt af göngunni að ég tók strætó frá Kvennó að MR, ég veit, báða metrana. Síðan stökk ég út, frá á fæti að vanda og skellti mér í Iðu að kíkja á mögulegar jólagjafir. Það gekk ekki verr en að ég fór út með eitt stykki. Stolt af því.

Núna er ég búin að eyða góðum 10 mínútum í að skrifa um daginn og veginn, þó aðallega hvernig það kemur mér við. Æðislegt.

Í dag lærðum við að taka blóð í skólanum. Það var ææði. Tók mig að vísu smá tíma (eh 3 tilraunir) að ná einhverju úr Theodóru en það hafðist samt að lokum og ég endaði með tvö glös með glæsilegum blóðsýnum. Ég var öllu meiri áskorun enda var ég send heim úr blóðbankanum þegar ég ætlaði að gefa blóð sælla minninga. Ég er sumsé ekki neitt sérlega æðaber :P

Það tókst samt að ná úr mér og ég lít út eins og sprautufíkill... glæsó

Við fengum svo að taka nálar, glös og hólk með okkur heim til að æfa okkur. Ég mæti nú svo sem ekkert svakalegum skilningi hérna heima en pabbi leyfði mér að taka úr sér, sem tókst líka í fyrstu tilraun eins og ég hefði ekki gert annað í fleiri ár. Ég er svo stolt :D

Ég fékk snemmbúið afmæliskort að vanda frá vinafólki okkar í Svíþjóð. Það væri kannski ekki í frásögur færandi nema að það var rúmlega a5 stærð brotið í tvennt og skrifað á allt autt pláss, og þar af voru nokkrar línur um að ég ætti að eiga góðan dag, væri búin að yfirgefa barnæskuna og allt það. Restin snerist öll um kreppuna og hvað ég hlyti að hafa það skítt, en ég skyldi þó ekki örvænta því öll él birti upp um síðir.

Ég veit að þetta er allt saman mjög vel meint, en er ekki nóg að ég forðist útvarp, sjónvarp og þá fréttamiðla sem tala ekki um annað, þarf ég að vera varkár gagnvart afmæliskortum líka?

-

Kortið var samt skemmtilegt að öðru leyti, það var mynd af böngsum utan á því :)

Ég fór í leikhús á föstudaginn og skemmti mér prýðilega. Það var orðið svo langt síðan ég fór síðast í leikhús að ég var alveg búin að gleyma hvað það er gaman. Við Dagný ákváðum að vera menningarlegar í vetur og keyptum okkur miða á 4 sýningar, þetta var sumsé sú fyrsta. Æsispennandi, ég veit.

Helgin var þægileg heimahelgi og nú hef ég strengt þess hátíðlega heit að vera bindindismanneskja fram að 19. desember... nei það þýðir ekki að ég sé lúði... :P

Mér finnst bókastoðir ekki vera asnalegar, skil ekkert í samnemendum mínum að hlæja að rauðu bókastoðinni minni á borðinu mínu inni á lesstofu. Samnefnd kennslubók var hins vegar drepleiðinleg og svo lítil og veimiltýtuleg að hún þjónaði ekki einu sinni tilgangi sem eiginleg bókastoð. Bókastoðir eru kúl.

ég hefði ekki átt að vakna í morgun